Wstroiło się we mnie dziś lato jesiennie

Lato już ścieli kołderkę liściastą.

Układa pod nią promyki słoneczne,

aby w ich cieple beztrosko móc zasnąć

nim wrzesień zamieszka z jesiennym deszczem.

Ptaki wędrowcy pakują manatki,

cele im znaczą krzykliwe sejmiki,

ogniska trawią po plonach ostatki,

ziemię jesiennie ozimią ciągniki.

Chmury jak dzieże rozczynem pękate

dryfują dostojnie nieba błękitem,

wiatr się piąteczką pożegna z krawatem,

a mrok na jutro umówi ze świtem.

Dachowców bezpańskich polne harcówki,

słodko gryzący dym z kartofliska

i ranne kałuże nocnej deszczówki

zwiastują, że jesień złocista bliska.

Komentarze (22)

Grain dwa lata temu

ten wierszyczek tonie w kwiatkach
to nad ziemią barwna kładka

lato się z jesienią ściska
tyż radują się ludziska

Starszy Woźny dwa lata temu

Oceniaj wiersz, jesli potrafisz, a nie jego poglądy.
NO! 5

ireneo dwa lata temu

zabłysnąłeś talentem hejterku fakeniusowy. I ty to tak z wlasnej glowy, te kwiatuszki, uściski lata z jesienią? Chyba lewitujesz, ale nie nad, z tego wierszydełka, ziemią.
Wierszyczek, to argument za czy przeciw, bo ty tu jesteś taki sobie ganz non grata. Z powodu wrodzonego...ech, daruję ci komplementu kolejnego.
Kolejny będzie o wiaterkach. Takie rymowadełka akurat w twoim wysublimowanym guście.
Zanęcę z ciekawości jak i czym zapłodni twą nieograniczoną wyobraźnię.

ireneo dwa lata temu

Gdzie te kwieciste bukiety, proszę pierwszego wśród równych tu, melepety?!