Wszystko jest ulotne

Cisza, a może to tylko złudzenie...

Bezsilność, o której nikt nie wie.

Bo jak ma wiedzieć, kiedy każdy z nas woli się nią cieszyć?

Tak bezkarnie, niewinnie.

Do czasu, aż czar tej ciszy pryśnie...

I spojrzymy na siebie smętnym wzrokiem.

Już nie tym samym pięknym...

Co kiedyś dla nas był tylko potokiem nieznaczących słów...

Doceniać je chcesz, gdy już jest za późno.

A tłumaczysz to własną próżnią?