Wtorek

Wtorek, zwykły dzień tygodnia

Dla nas był tym który zapamiętamy na zawsze

Na zawsze to trochę pojętne słowo

Słowo, którego my nie rozumieliśmy

Kiedy słońce wzniosło się na niebie

Powiedziałeś że odchodzisz

Patrzyłam jak mój świat płonie

Z moich oczu płynęły krokodyle łzy

Tłumaczyłeś że już nie potrafisz kochać

Krzyczałam w niebogłosy, nie chciałam wyjaśnień

W głębi duszy cieszyłam się że to już koniec.

Z serca spadł kamień, który nosiłam od miesięcy

Wtorek, zwykły dzień tygodnia

Uśmiercił nas dla Siebie nawzajem

Wyrzuciliśmy z duszy wszystkie wspomnienia

I zaczęliśmy żyć od nowa.