Wybacz...

Wybacz, że nic nie zrobiłam

Wybacz, że tylko patrzyłam

Nic nie zrobiłam

Ale powinnam

Nic nie posiadam

Oprócz opowiadań

Nie przejmuj się nimi

Bo oni (nie) zawsze są niemili

Może nie mieli zamiaru

I nie chcieli wywołać pożaru

Wróć kochana

I pisz swe opowiadania

Bo wiem że twe marzenie

To zostać dziś pisarką w niebie!

Wiem że anioł z Ciebie wielki

I nie przejmuj się słowami menelki

Ani krytyką

Ani nawet polityką,

Bo gdy ona upadnie

Ty nie będziesz na dnie

Wróć kochana wróć

Swą historię nuć

Wybacz..

Wybacz, że nic nie zrobiłam

Wybacz, że tylko patrzyłam

Może i nie wrócisz

Ale może się i skusisz

Nie przeczytasz tego

Wypocina mego

Bo nie wiem jak przeprosić

I nie chcę już napsocić

Teraz powiem tak

Bym podarowała Ci mak

Bo kwiat ten symbolem nadzieji

A jej nikt nie zmieni.

Wybacz.

Wybacz, że nic nie zrobiłam

Wybacz, ze tylko patrzyłam

Ale ja się nie poddam

Z nimi pogadam

A teraz przed Opowi siadam

I swą bajkę dalej opowiadam.

Chciałabym zrobić hałasu

A datę zmieni tylko zmieniacz czasu

Nikt go nie posiada

A to ostatnia ma rada:

Pisz jak chcesz i kiedy chcesz

A krytyka innych to tylko miecz

Który chce zabić twą naturę

(Mogły zbić też dla mnie maturę)

I miej nadzieję

I dalej miej wenę!

I opowiadanie sklej w jedną, barwną całość

I miej z tego radość.

Wybacz...

Wybacz że nic nie zrobiłam

Wybacz że tylko patrzyłam..