Wyblakłe fotografie
Kiedy patrzę na wyblakłe fotografie,
już nawet myśleć nie potrafię.
To nasze stare mieszkanie,
gdzie nasze pierwsze spotkanie.
Tam naszego drzewa pień,
ten co rzucał bezpieczny cień.
To stoję przed takim obrazem:
ja i Ty - my, szczęśliwi razem.
Teraz takie zdjęcie:
rodzinne przyjęcie,
na nim Ty i ja - para zakochana,
w końcu to nie miłość zakazana.
Kolejna fotografia: nasz domek letni,
a w nim ci wszyscy poeci świetni,
co nam wieczory umilali,
i spokoju nie dawali.
Następna: Ty mnie obejmujesz,
kiedy fotograf nie patrzy - całujesz.
Teraz w te dni czarne, samotne,
wyblakłe zdjęcia od łez wilgotne.
Najchętniej bym je pospalała,
Fruu! Do ognia skrzynka cała.
Niech się smażą, niech skwierczą,
Tylko niech mi tu już nie sterczą!
Ból nie gaśnie,
miłość nie zaśnie.
Dopalają się już fotografie,
ja na nie patrzeć nie potrafię...
Komentarze (26)
Naprawdę ładnie, stare fotografie zawsze jeszcze większy sentyment we mnie wzbudzają niż jakiekolwiek inne pamiątki. Wielkie 5:)
Dziękuję Morelia. :D
Choćby najgorszych zdjęć, nie spalilabym. Jakoś tak mam.
Wiersz śliczny, 5 :)
Dziękuję Ren. ;D
Piękne wspomnienia w starych fotografiach są bezcenne, ale skoro mają przywoływać smutki i żale - do pieca z nimi :) 5
Dokładnie tak :) niestety żal w sercu i tak zostaje :( Dziękuję bardzo. ;D
Lotta, nie ma co pielęgnować starych ran, bo zabraknie nam czasu na teraźniejszość :)
Piękna treść. Fajnie mi się czytało, chyba dlatego że skakałam po słowach, bo była taka przyjemna rymowanka. Sam tytuł też jest ujmujący. 5:)
Dziękuję ślicznie. :D
Ostatnio sam wyrzucałem sporo fotografii. Zbyt wiele za sobą niosły, ale nie ma już żadnej. Ani jednej :)
Wiersz i jego tematyka bardzo mi bliskie - piąteczkę z kieliszeczkiem zostawiam :)
Dziękuję bardzo. ;) To co dzisiaj pijemy pod moim wierszem?
Lotta Pij, jeśli chcesz... miej tylko na względzie matmę jutro :)
Szymon, a tam pewnie lepiej bym to napisała w stanie pełnej nieświadomości.
Lotta, znowu się wtrącam, ale da się załatwić ;)
Oczywiście leci 5. Bardzo mi się podoba, jest emocjonalny. Nawet rymy mają wkład w budowie klimatu. Końcówka przepiękna :)
Dziękuję Ci bardzo Billie :D
Piękny, sentymentalny wiersz ;-) jak dla mnie w pełni zasługuje na 5 ;-)
Dziękuję Ci bardzo. ;)
Cudowny wiersz, zasługuje na uznanie. 5. :)
Dziękuję ślicznie ;D
Ładny wiersz, 5 ^^
Dziękuję bardzo ;)
Ach, te stare fotografie, tylko przypominają.. Ode mnie 5 dla Ciebie :)
Dziękuję Neurusiu:D
Poniekąd bardzo przykry ten wiersz. Gratuluję formy, bo tym razem na rymy w ogóle nie zwróciłam uwagi, ładnie skomponowałaś je z treścią. Takie stare fotografie mają urok, wzbudzają swego rodzaju sentyment, ale potrafię być również trującym kolcem wbitym w sam środek serca, kiedy osób ze zdjęć już nie ma. Zostawiam 5 ;)
Dziękuję bardzo za komplement. ;)
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania