Wybrany tylko czas

Pozostawię w swym pamiętniku.

Książka, którą piszę, to właśnie jest moje życie.

Zostawię tylko to, co złe było,

bo to, co dobre, tak drogie i cenne,

boję się, że mi skradniesz, ukradniesz

i powiesz, że się nie wydarzyło.

Czasie nieubłagany,

nie kradnij mi myśli tych i chwil,

w których to widziałam siebie

wśród tych wspaniałych chwil.

Mam tylko to,

mój mały podręczny plecak.

Nie kradnij go,

chociaż wiem, że nie jest zbyt duży.

Są tam wszystkie te dni,

w których byłam właśnie ja i tylko Ty.

Wsiądę do ostatniego wagonu

pociągu mojego życia

i zabiorę tylko te wspomnienia —

nie do skradzenia,

te nie do odkrycia.