wyczuleniami

Komentarze (11)

• 
  Tkors godzinę temu

  "I zwracam białym kartkom wiersze"
  Super to!
• 
  Roma godzinę temu

  Dziękuję bardzo.
• 
  Bettina godzinę temu

  Co za ból 😞
• 
  Roma godzinę temu

  Dzięki Bettina, że się wczytałaś.
• 
  Bettina godzinę temu

  Roma,
  .no coz to raczaj Grafomania.
• 
  Roma godzinę temu

  Okej. Nadal dziękuję. To co przeczytałaś - Twoje.
• 
  Starszy Woźny godzinę temu

  Jle jest wiersza w wierszu.
  Spięty klamrą : rzygam i gorzko, gorzko
  jak to na weselach bywa.
  NO!
• 
  Roma 53 min. temu

  Tyle ile autor chce z siebie wyrzucić i nie więcej niż wiersz jest w stanie udźwignąć.
  Spięłam, choć podczas pisania wiersz mi się rozlewał... jako tako się udało.
  Dziękuję za zajrzenie.
• 
  JagVetInte 44 min. temu

  Mocno. I oszczędnie. Bo tu się dużo rzeczy mieści, składa się na ogół. Przynajmniej tak mi się wydaje.
  
  "Kiedyś złapałam się za rękę" i "zwracam białym kartkom wiersze" najmocniej wbijają się w głowę. Pierwsze, że kiedyś peelka posiadała czułość do siebie. I drugi. Że nie to końca się tworzy to, co chce. Taki etap...
  
  Utwór silny.
• 
  Roma 32 min. temu

  Silny, mimo.
  Dzięki za mocne wejście w tekst i zrozumienie, to najważniejsze.
• 
  Garść 20 min. temu

  Surowa ocena dorobku. Czy warto być do tego stopnia wyczulonym na jakość wypełniania literackiej przestrzeni? Może tak, może nie, są plusy i minusy obu podejść. Zapisane myśli i emocje jak czyny dokonywane przy pomocy rąk (klawiatura wykorzystuje obie, kartka jedną rękę).
  I jeszcze to: siebie mi brakuje. Za "dużo" ja oddanego wierszom? Zanikanie w realu? A może brak owego ja w wersach? Stąd poczucie niestrawności., gorycz.
  Obie opcje możliwe.
  Lubię Twoje wiersze.
  5!

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania