Wygodna ciemność

Kiedy kolejny raz zapadamy się w ciemności i rzekomym komforcie

Kiedy kolejny raz myślami zdmuchujemy każdą świeczkę na torcie

Zapadamy się w kłębach przeszłości pod koniec

Zasypiamy lecz nie śnimy

Marzymy

By jutro ciało ważyło choćby o jeden kilogram mniej

Tylko wtedy mamy spokój który sami sobie odbieramy

Tylko wtedy prawie odpoczywamy

Męcząc się

Nie potrzebnie wizjami

Myślami

Rzeczami które nigdy nie nadejdą

Lecz dla nas już nadeszły

Tylko wtedy wygrywamy

Wchodzimy w głębię ciemności

Głęboko aż do kości

Szczęście nieświadome

Lecz prawdziwe

Nagle słyszymy hałas to wszystko było chwilowe

Znów czujemy na sobie światło zdradliwe

Wszystko rusza i nie czeka na nikogo

Nosimy siebie jak bagaż którego nie da się zrzucić

To głowa

Znów tracimy czas którego nijak kupić

Rzeczywistość przed którą każdy się chowa

Zaczynamy nucić

Robimy wszystko byle się nie smucić

Zadając sobie pytanie kiedy

Kiedy znów się zasypiemy ciemnością

Bo tylko wtedy tętnimy chwilową radością