Wyliczanka

Napisać mogę sto listów

Przeprosin dwieście

Lecz wciąż za mało

Obejrzeć się za siebie i zapłakać

Uśmiechnąć się fałszywie trzysta razy

Najszczerzej jak uśmiechnąć się potrafię

Rozpisać czterysta stron czego żałuje

Choć i tak zabraknie mi do tego papieru

Pięćset razy prosić o zrozumienie

Gdzie sama zrozumieć już nic nie potrafię

Sześćset myśli w mojej głowie też już nic nie pomoże

Gdy siedemsetny raz powtarzam znów to samo

Budząc się osiemsetnej nocy

Z tymi samymi myślami z poprzedniego wieczoru

Dziewięćsetny raz te złe słowa mi chodzą po głowie

Tysięczny raz wszystkich przeproszę, mimo, że wiem, że kolejny raz to nie pomoże