Wyobraźnia

W jej sercu tęskonty roiły się psoty

Zabawy bez liku przy dźwięku kielichu

Szczęśliwą była u boku jego

I chętnie tuliła do torsu męskiego

Fale szumiały, mewy śpiewały

Piosnką miłości marzenia spełniały

Ręce splecione, ciała spocone,

Ach te rządze, w końcu spełnione

Lecz proza życia wołała wrogo

Obudź się w końcu kobieto lebiodo

Rachunki wołają, dzieci kwękają

Toż obowiązki ważne wzywają