wyzwanie

niby wiem to starość

alergia na słowa

węże jadowite oplatają się wokół mózgu

ściskają resztki humoru

wypluwają gorycz dziewięćdziesięciu lat

te parę liter wywraca myśli do góry nogami

ściśnięte trzewia zmieszczą się w łupinie orzecha

tak masz rację

jestem niewdzięczna

mów co chcesz

i tak przyjdę znów

i otworzę drzwi zimne

jak więzienne kraty