Z cyklu "Nie powinienem próbować pisać wierszy":

Cisza.

Pustka.

Nic przed

I nic z tyłu.

Nic w górze,

Nic na dole.

Grawitacji brak.

Zero blasku

i ciemności.

 

I żadnej wzajemności,

miłości.

Z cyklu "Nie powinienem próbować pisać wierszy":
Autor: 71946
Czytano 219 razy
Data dodania: 24.03.2016

Średnia ocena: 4.7  Głosów: 3

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (3)

  • little girl 24.03.2016

    Nie to, że nie powinieneś, ale jak na mój gust to zbytnia oszczędność słów w tym wierszu nie pomaga... czuje niedosyt, nie jestem nawet w stanie zarysować sobie tej "miłości", bo samo w sobie słowo ma wiele znaczeń. Rozumiem, że podmiot odczuwa tęsknotę, brak wzajemności, ale jednak nie jest to coś, co by w odpowiedni sposób wpłynęło na moją wyobraźnię, uczucia. Zostawiam bez oceny i pozdrawiam. :)

  • Rasia 25.03.2016

    Witamy na opowi! A cóż to za smutny tytuł? Aż tak źle na pewno nie jest :D
    Minimalizm jest w porządku i tu też widać bardzo duży potencjał, ale ograniczenie się do trzydziestu słów jest jednak jak dla mnie mało obrazowe. Czuć silne emocje, ale one są jakby nierozwinięte, przytłumione. Jeszcze kilka wyrazów i będzie świetnie, a na razie czwóreczka :)

  • KarolaKorman 25.03.2016

    Czyli nic dodać, nic ująć - nic :( Smutny, krótki wiersz. Dam 5 nie tylko na dobry początek, ale może właśnie w tym wierszu o to chodziło, by w kilku słowach pokazać otaczającą autora pustkę :)

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania