Z cyklu: zapiski na marginesie pamięci

Kiedy noc zasypuje myśli drobnym gruzem,

a serce, jak pęknięty zegar bije niepunktualnie,

szukasz w sobie miejsca, gdzie jeszcze nie dosięgło

ani czyjeś słowo, ani własne zwątpienie...

Z cyklu: zapiski na marginesie pamięci
Autor: Dusza_boli
Czytano 81 razy
Data dodania: 22.12.2025

Średnia ocena: 4.1  Głosów: 12

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (5)

  • Pulinaaa 2 miesiące temu
    Gdyby tak tylko było możn.
    Słowa zostajs z nami jak rzep na mozgu:)
  • Dusza_boli 2 miesiące temu
    I dlatego właśnie piszę, by słowa miały gdzie odłożyć ciężar.
  • Pulinaaa 2 miesiące temu
    Gdy jest zadlugo da sie z nim zyc ,to jak wkurwiajacy kumpel
  • zsrrknight 2 miesiące temu
    osobiście to wolę żwir, a nie "drobny gruz"
  • Dusza_boli 2 miesiące temu
    Dziękuję, że się przy tym zatrzymałeś. Ja jednak bardziej czuję "gruz".

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania