z prochu

powracam do korzeni

schronieniem las

gdzieś to słyszałem

czas nie znaczy nic

wyznaczony kierunek gwiazd

jasne niebo

księżyc ciężkim kamieniem

serca płacz

kołataniem w otwarte drzwi

żyć od wschodu do zachodu

płynę rzeko

ucieczko przed lękiem

z prochu ziemi

wracamy jako proch

nic nie wniosę nic nie zmienię

kierunek ten sam dla każdego