z wyczystki przepływu materiału śpiewnego

/inspiracja poezją Roberta Fursa/

w dobie nowobogackiego uranu

pstrokacizny harcowników z Czerwonej Planety

cywilizacji płaskich brzuchów nędzarek z Wenus

o rozedrganych formach w bryle

i na grubości ziarna do zaczynu ziemnego

w przestrzeni kosmosu

z podbitym okiem cyklonu w lustrze bidetu

przez kogoś kto kończył jak desperat

miotający grochem o celebrycką naściankowość

a teraz na użytek duszy

filetuje plankton zaokiennej drgawicy