przyjdzie dzień gdy się słońce ocieli
zagrzmiało
to nowe idzie po nasze
kto zyska a kto straci
kto pójdzie z torbą kto z kijem
nowy ląd dla robinsonów
na horyzoncie
jak fatamorgana się ścieli
rodzina i dom w centrum życia
a dzieci jak grad spadną z nieba
po mamonę na ból istnienia
przeczyste powietrze
i złota jesień na skraju życia
nas czeka
a w bonusie jeśli będziemy grzeczni dostaniemy zbawienie…
* tytuł z tekstu Agnieszki Osieckiej
Komentarze (18)
Miłego dnia
Pozdrawiam serdecznie i przepraszam za opóźnienie
po mamonę na ból istnienia" wow, świetne. Cały wiersz soczysty i choć nie interesuje się polityką to jakoś wyczuwam lekką inspirację.
Pozdrawiam serdecznie!
Miłego dzionka
Pozdrawiam
przyjdzie dzień gdy sie słońce ocieli,
a my w górze, my w chmurze, my w bieli,
serenady zanucą nam do snu,
skarby świata znów rzucą nam do stóp,
Hej, hej, hej!
Pozdrawiam
Miłego
Nie ma za co, wszak człek nie tylko wirtualem żyje, miłego ?
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania