Za jakiś czas.

Nie chcę by wraz z końcem lata.

Skończyliśmy się i my.

Nasze długie bezsensowne rozmowy.

Obserwacje gwiazd wśród dźwięków nocy.

I te chwile, gdy po prostu.

Rozmawialiśmy ze sobą bez słów.

Lecz dobrze wiem.

Że wszystko, co się zaczęło.

Musi też mieć swój kres.

A nam pozostało tylko znów wierzyć, że.

Za jakiś czas znów tu słońce powróci.

I ciepły wiatr znów nas do siebie przyprowadzi.

A ty i ja.

Znów będziemy jak dzieci.

Tonąć wśród słońca złotych fal.

Nie chcę by wraz z nadejściem jesieni.

Rozeszły się na zawsze nasze drogi.

By zimny wiatr kazał falom zmyć stóp naszych ślady.

Tak byśmy już drugi raz nie spotkali się.

A teraz gdy słońce kona z rozpaczy

Za tym, co nieubłaganie do przodu gna.

Nam zostaje tylko wierzyć, że.

Za jakiś czas znów tu słońce powróci.

I ciepły wiatr znów nas do siebie przyprowadzi.

A ty i ja

Znów będziemy jak dzieci.

Tonąc wśród słońca złotych fal.

Więc dziś ja wraz z latem.

Zapadam w sen.