za jeziorem
na próżno oczy zamglone
wznosisz ku niebu
czekasz
tam
po drugiej stronie
nie płynie już żadna rzeka
na próżno wyciągasz dłonie
wzrokiem zachody
pieścisz
tam
za jeziorem
nie ma już nawet śmierci
tylko pustka
na próżno oczy zamglone
wznosisz ku niebu
czekasz
tam
po drugiej stronie
nie płynie już żadna rzeka
na próżno wyciągasz dłonie
wzrokiem zachody
pieścisz
tam
za jeziorem
nie ma już nawet śmierci
tylko pustka
Komentarze (9)
Pustka to też rodzaj śmierci, ludzie pogrążeni w pustce szczęśliwi nie są. Nuda też może zabić, no strasznie skomplikowany ten człowiek.
Wiersz daje do myślenia ?
Tak szpilko, pustka nawet gorsza od śmierci, bo nie ma już dla kogo żyć. Dziękuję za komentarz. Pozdrawiam.
Piękne
Dziękuję za "piękne" i komentarz. Pozdr.
Pustka... jest dobra, bo nic w niej nie ma, wtedy można żyć. Najgorzej, kiedy człowieka gnie pamięć, wtedy jeszcze boli, rozrywa na kawałki, dlatego pustka, to wybawienie. Moim zdaniem oczywiście.
Hm, z tego punktu widzenia wtedy nawet pustka może być wybawieniem od złych przeżyć, emocji, które nas dręczą. To prawda, choć ja tego słowa użyłem w zupełnie odmiennym zdarzeniu. Pustka, która ubogaca, bo wybawia od udręki i koszmarów. Wtedy staje się stanem porządanym.
Dziękuję za komentarz, Lauro, pozdrawiam.
err odmiennym znaczeniu
Ciekawy wiersz. Pozdrawiam 5
Dziękuję Marku, za "ciekawy wiersz i bardzo budujący, miły komentarz. Pozdrawiam.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania