za kulisami

w mojej bajce on jak rycerz przy mnie stał.

z jedną twarzą, z ogniem w oczach

wnosił maj.

gruszek też mi nie przynosił z wierzb zerwanych,

tylko żyj mi, tak wciąż mówił,

zatroskany.

 

lato w dali, jesień nagość z drzew obnaża.

my jak liście pod nogami, w nas

dziś skaza.

rycerz umarł, zamiast niego chłop od pługa,

orze ciężko, a grunt twardy,

orze w strugach.

 

tak powstają maski, które dumnie wkłada.

jest aktorem, bywa królem,

nie przesadzaj,

tak dziś mówi, gdy w teatrze gra na scenie.

kicz, tandetę zamieniając

w przedstawienia.

Średnia ocena: 3.0  Głosów: 2

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (5)

  • Grisza

    Aż strach zapytać: o kim to?

  • Grafomanka

    może o Tobie, kto to wie...

  • Grisza

    Stąd strach...

  • Grafomanka

    Bój się, bój...

  • Grisza

    Bój to był nasz ostatni...

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania