Poprzednie częściza mgłą tajemnicy

za mgłą tajemnic

W deskach słoje opowieść historii

płacz drzew opadają żółte liście

 

Zima odkrywa karty bieli pola

 

szum drzew samotnie rozbrzmiewa

echem dzikich zwierząt leśnej polany

 

w pamięci zapachy dzieciństwa

Smak beztroski z upływem lat

Zamydlił zakroplone wielkie oczy

 

Spadający zimny deszcz

Wiatrak porusza się w temacie

Wiatr wystukuje wiersze na skrzydłach

 

Szukam czegoś więcej

niż tylko spokoju

szukam w sobie przestrzeni

Bo nie mieszczę wewnątrz

tego dobrego wyczucia stylu retro

Średnia ocena: 2.0  Głosów: 4

Zaloguj się, aby ocenić

Komentarze (1)

  • Jest przepełnienie, faktycznie można poczuć ten brak mniejsca. Czy to było celowe?
    Szukanie przestrzeni w sobie, tak nawet wskazane.

Napisz komentarz

Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania