Za młodzi na wybór

Stoimy w parku

oparci o drzewo,

które zdążyło już pogubić liście.

Moje zmarznięte dłonie

otulasz swoimi rękami,

a wokół nas cicho

smutek się pojawia .

Rozstać się musimy,

choć oboje tego nie chcemy.

Jesteśmy za młodzi,

by decydować o sobie,

o tym, co będzie,

co mogłoby być.

Ty musisz wyjechać,

ja tutaj zostanę

innego wyjścia nie mamy.

– Czy będziesz pamiętał?

pytam po raz któryś.

– Nigdy nie zapomnę

odpowiadasz szeptem.

Wtuleni w siebie

po raz ostatni mówimy

- Żegnaj, kochana.

-Ciebie też żegnam

może nie na zawsze?

Patrzę na ciebie i

łzy mam w oczach.

Ty patrzysz na mnie

ze smutkiem na twarzy.

A mimo wszystko

oboje wierzymy,

że kiedyś jeszcze

tutaj się spotkamy.

Po latach wielu

znów sie spotkaliśmy

Nie pod tym drzewem

bo jego już nie ma

W ramionach twoich utonęłam

Pamiętalismy o soie

Ale nasz zwiazek

już przyszłości wspólnej

nie miał .