Zabawka

Chodź kochanie trochę bliżej.

Teraz padnie rozkaz,

Któremu się poddasz.

Próbujesz być niegrzeczna.

To spróbuj temu sprostać.

Poczujesz mój gniew,

Poczujesz ten ból

Musisz być grzeczna.

Ta gra będzie niegrzeczna.

Zaczynasz już słuchać,

To teraz klękaj.

Błagaj swego Pana.

Jesteś sztuczną lalką,

Jesteś moją zabawką,

Jesteś zbyt piękna,

Aby to była twoja klęska.

Teraz poczujesz moje żądze,

Zobaczysz jak cię posiądę.

Będziesz jęczeć imię Pana.

Błagać, aby nie przestawał.

Poczujesz jego władzę

I będziesz krzyczeć o więcej.

Staniesz się znowu niegrzeczna,

Wtedy będzie twoja klęska.

Jesteś sztuczną lalką,

Jesteś moją zabawką,

Jesteś zbyt piękna

To będzie twoja klęska.

Stajesz się ofiarą,

Brudną ohydną lalą.

Właśnie poczułaś

Jestem twym Panem.

Dziś skończysz w rynsztoku,

Splamiona żądzą mordu.

Twój koniec jest coraz bliższy,

Ostatni oddech nic więcej.

Jesteś sztuczną lalą,

Jesteś moją zabawką,

Zniszczoną do cna masą.

I teraz koniec tej zabawy.

Stałaś się pusta skorupą

Splamioną swą krwią

I żądzą mojego mordu.