zachód słońca

dopiero wiosna

nie tak dawno lepiłaś ze słów bałwana

chwila lato przeminie

przewinie się przez łany zboża

słodko w ustach od wina

kocham jak się kocha w dziewczynie

pory roku kobieta wybredna

oczy zamyślone w skosach nieboskłonu

patrzeć w próżnię leniwie

wypukłe pagóry

łąki sianem pachnące

słoma kuje stopy bose mokre od rosy

zadowolona mina

szybko czas upływa

smak dzieciństwa na języku

dobrze smakuje młoda dziewczyna

odurzony zadowolony

na łące zasypiam w kopie siana

rozdrobiony jak kłos żyta by zmielonym

mąką z wodą chlebem stać się