Zaduma

Czasem nie potrafimy wysłuchać,

Zdarza się że nie umiemy zaufać,

Zaduma nas wielka łapie ,

I po sercu zranionym drapie ,

Ktoś otworzył i zostawił je rozdarte ,

Nie zamknęli przeszłości i nadal jest otwarte,

Winą trzeba dzielić obojga kochanków,

Spontaniczność wygrała zostawiając niedomknięcie przystanków,

Może przyjdzie kiedyś żałość i serdeczna skrucha ,

Ale czy ktoś bliski jeszcze nas wysłucha ?

Biedny to los nie tworzymy już jedności,

Może za dużo adoracji a za mało gotowości,

Zostaliśmy zmarznięci od siebie na życiowym biegunie ,

Tak moi drodzy wszystko kiedyś runie.