zagłaskana

wbijałeś się pod język

słowami

lub głębiej do gardła

aby prościej je było przełknąć

całe w cukrze

obtaczane w fałszu

smakowały dziwnie

jakby słońce wysłało wprost

cały zasób dławiących promieni

na kolanach zbierałam niepewność

przytłoczona obawą

że jutro

cukierek rozwinie się

z papierka

pusty lizak

który z reguły psuje zęby

kiedy wstałam bolały mięśnie

słowa wisiały tuż nade mną

przebrane w inne suknie

wyglądały dostojnie choć bezbarwnie

uszy nie chciały słyszeć

poradzę sobie

odejdź