Zagrożeniem jest robactwo astralne

Robactwo astralne jest zagrożeniem dla ludzkości. Wczoraj jechałem pociągiem z Rzeszowa, gdzie mieszkam, do Przemyśla. W czasie tej krótkiej podróży miałem okazję usłyszeć rozmowę dwóch dziwnych mężczyzn, bo na czarno ubranych starszych, których twarze sugerowały, że nie są duchownymi z powszechnej denominacji religijnej, lecz jakimiś wyznawcami małoznanej sekty. W każdym razie mieli długie włosy i siwe brody, a tego nie noszą duchowni, aby nie straszyć dzieci.

Przysłuchiwałem się mimo woli ich rozmowie, ponieważ siedziałem naprzeciwko i po prostu nie miałem innego wyjścia. Rozmawiali oni na temat jakiejś ludziom nieznanej inwazji ciał astralnych, obcych rodzajowi ludzkiemu. Chodziło tu o robactwo astralne, które pożera ludzką duszę i umysł. Zdaniem tych dwóch magów ludzie hodują w sobie takie robale. Robale astralne żywią się ludzką negatywną energią, czyli grzechami jak zawiść, nienawiść, złodziejstwo pycha i rozpusta. Ich istnieniu w ciele sprzyja też dieta bogata w skrobię, cukier i uzupełniana truciznami jak alkohol i nikotyna, również o glifosacie wspominali. Uważali oni, że jedynym lekarstwem na wytępienie robactwa astralnego jest post, czyli dieta bez cukru, skrobi i alkoholu oraz dobre uczynki, dobre, myśli i czyny jak okazywanie miłosierdzia i współczucia. Wtedy te paskudztwa wysychają i przestają świecić, bo ta diabelska poświata jest właśnie tą trutką dla umysłu ludzkiego (chodzi tu m.in. o modne i powszechne życie w iluzji, np. złudzenia polityczne i handlowe).

Dowiedziałem się, że ludzkość oszaleje wkrótce z powodu pandemii robali astralnych i wskutek tego przeobrazi się homo sapiens w homo zombiensis.

W pewnej chwili znudzony tymi bajkami przysnąłem i gdy się obudziłem, to już nie było tych czarnych postaci, a wkoło siebie widziałem przez chwilę tylko łażące po ludziach przezroczyste, ale trochę białe, tłuste, świecące robale. Pomyślałem sobie, że ta inwazja jest faktem dokonanym, a ja musiałem się o tym dowiedzieć, aby wam napisać, czyli przekazać ludzkości wiadomość o możliwej katastrofie.

W każdym razie widząc na ludziach te robale, nie zauważyłem ich na sobie. Zatem pomyślałem sobie, że ci mężczyźni wybrali specjalnie mnie jako wolnego osobnika od tych pasożytów. Z moralnego punktu widzenia to poczułem się zobowiązany do przekazania tej wiadomości publicznie, co niniejszym czynię!