" Zagubiony czas, inne spojrzenie"

To była głupia, pożyteczna miłość.

Poza zdolnością pojmowania,

za wcześnie na cokolwiek poza trwaniem.

Szli przepustami światła, poprzez kwartały miasta,

nie mogąc zatrzymać wytchnienia,

zdzierać z siebie nieprzychylności.

Przejeżdżali przystanki z machającym żalem,

wypadając spod powiek na zakrętach namiętności,

niczym kuwety z ubywającym czasem dobrych kobiet.

Wygadał się ze zdradą z nieżyjącą przyjaciółką żony.

Dzisiaj z tym samym Alzheimerem, biorąc ją z zaskoczenia,

miał zbyt wiele argumentów żeby nie kończyć.