Zaklinanie łabędzia

Linia jest barwnym akordem

mostem łączącym dwa źródła

głos wokół niej rozpada się w wielokrotność pajęczyny

staje się zmianą

wszelką zmianą

cienie rzucone na srebrne jezioro

to linie proste

kwiaty ukrytych snów

to zaledwie strzęp tajemnego kalendarza

- labiryntu

łabędź sportretowany z profilu to tylko szrama

zmętnienie srebra

Na słupach świateł i cieni

unosi się ponad wodami jeziora...

Jego majestatyczna głowa

na tle nasyconej nocy

to zwierciadło

w którym giną światła dalekich gwiazd

-----------------------------------------------

wiosna 2021

Komentarz: łabędź to obraz narysowany na powierzchni jeziora, srebrny pas na wodzie i bryłkach lodu; reszta jest nocną wędrówką na chybił trafił przez wiele rozdziałów snu

Wszystko istnieje, ale tylko do pewnego stopnia...

Kilka linii, cienie i grupka lunatyków w parku