Zakochałem sie w Paulinie

Paulina ma oczy jak spokojne niebo tuż przed zachodem słońca — niebieskie, ale nie takie zwyczajne.

W ich kolorze jest coś miękkiego, coś, co zatrzymuje myśli i każe patrzeć dłużej, niż się planowało.

Jakby można było w nich odpocząć.

Jej kręcone blond włosy układają się w lekkie fale, które wyglądają, jakby tańczyły przy każdym ruchu.

Są jak promienie światła — ciepłe, żywe, trochę niesforne jakby miały własną duszę.

Jest w niej coś, czego nie da się do końca opisać.

Coś co sprawia, że kiedy o niej myślisz, świat na chwilę zwalnia.

I może właśnie dlatego się zakochałem nie tylko w jej ochach 'ale w jej duszy