Zakochany Egipcjanin

Ten też doczekał kolejki do życia, dzięki wspaniałemu bogu. Światem swego boga tak zachwycony

że zacznę z obrzydzeniem spoglądać na przez tutejszego spartolony😫

"O żyjący *****, po wieczność wszechogarniający!

Jakże piękny Twój świt na skraju nieba,

o żywy *****, sprawco życia!

Gdy odnawiasz się na wschodzie horyzontu,

Tyś wypełniasz wszelkie krainy swym pięknem.

Boś Ty łagodny, wielki, lśniący, wysoko ponad ziemią.

Twój blask obejmuje wszystko, co stworzyłeś.

Ty jesteś ****, panujesz nad wszystkimi,

Tyś ich ujarzmił dla swego ukochanego syna.

Choć żeś daleko, twe promienie sięgają ziemi,

choć żeś na ich twarzach, nikt nie zna Twych zamiarów.

Gdy schodzisz za zachodnim horyzontem,

ziemia pogrąża się w mroku, na podobieństwo śmierci.

Ludzie zasypiają w swych izbach, po głowę nakryci,

a żadne oko nie widzi drugiego.

Gdy spod wezgłowia ukradną im cały dobytek,

nie dostrzegą tego.

Każdy lew wychodzi ze swej nory,

wypełzają kąsać wszystkie węże.

Ciemność jak całun ziemię spowija w bezruchu,

bo ten kto to uczynił spoczywa za horyzontem.

O świcie jednak, gdy powstajesz na skraju nieba,

gdy zalśnisz jako **** za dnia,

w dal odpędzasz ciemność nasycając swymi promieniami.

wszyscy rozbudzeni powstają na swoich nogach,

albowiem Ty ich podniosłeś.

Myją swe ciała, odziewają szaty,

wznoszą ramiona w chwale do Twej *****.

Cały świat, przystępuje do swej pracy…”

Aż trudno pojąć, że te modły słane, zanim “wedle naprutych i naćpanych”, bóg zaczął mocować się z chaosem, a Sumerowie byli dawno po potopie.

No cóż, każdy sobie swego boga skrobie.