Zamek
załamał nie jedną czasu falę
tam gdzie stoi symbolizuje nas
nad nim powiewa flaga stale
trochę zniszczona jak on sam
widział to o czym mówi historia
nie zakłamane, prawdziwe jak jego mur
namacalne, nie koloryzowane
w jego ruinach słuchać te słowa jak dzwon
u stóp jego piękna rzeka
której zna każdy nurt
jej szum liczy mu czas i ucieka
on nadal sam w śród lasów i pól
nad nim wieczne piękno nieba
rozgwieżdżone czy w całunie chmur
pięknu przecież nie potrzeba
nawet najmądrzejszych słów
Komentarze (7)
O jakim zamku mowa w wierszu, stojącym samotnie wśród lasów i pól?
Inspiracją był ruiny zamku Melsztyn
wojtas326 fajne ruiny, chyba je dwa lata temu zaczęli odbudowywać. Pamiętam wieże. To ten zamek na Dunajcem?
Morus dokładnie ?
Chciałoby się go odwiedzić:) 5/5
Dziękuję.?
Zapraszamy chętnych do wzięcia udziału w 85 edycji LBnR
Temat główny: obyczaj
Temat dodatkowy: Nosił wilk razy kilka, ponieśli i wilka.
Można zamieścić obydwa tematy, albo jeden z dwóch. Piszemy jeden wiersz.
Czas do 30 marca /północ/
Liczymy na Ciebie!!!
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania