Zanim
unoszone słowa w ciszy
szeptem kołysane tłumią hałas
między nimi umysł
gdzie szarość rozjaśnia cząstkę
jeszcze nieodgadnioną
w zacienionych pytaniach tafli lustrzanej
dostrzega szybowanie
niepewna tego co widzi
choć ostatni promień słońca
migocze próbą odpowiedzi
nie pozwala zasnąć
zanim
świt wchłonie zmierzch
~
jest tu jeszcze
nie bardzo zapewne
wciąż słyszy kojącą
lecz niecałą muzykę
mozolnie sączy dźwięki
przez ucho igielne
Komentarze (8)
szeptane słowa tłumią hałas
rozjaśniają umysł w nieodgadnionym
szybują po tafli
pytaniem
niepewna chociaż już widzi
jak migocą odpowiedzi
promieniem przed zmrokiem
muzyką - ukojeniem
Taka wariacja moja, bo przeszkadzają mi dopowiedzenia...
Grafomanka↔Dzięki za Twoją wariację. Zawsze coś innego↔Pozdrawiam😂:)
Chciałoby się zatrzymać czas, który mija.🎶 Bardzo ładny wiersz. Pozdrawiam:)
Rozwiazanie↔Dzięki:)↔Tylko to nie możliwe. Już nie mówiąc, o cofnięciu↔Pozdrawiam😂:)
'między nimi umysł
gdzie szarość rozjaśnia cząstkę
jeszcze nieodgadnioną'
W medytacji się odkrywa tę nieodgadnioną cząstkę ¬‿¬
Podobuje ˙ᵕ˙
Spillo (szpilka II)↔Dzięki:)↔A może nawet więcej. Różnym dróżkami nieodgadnione chodzi:)↔Pozdrawiam😂:)
Takie utwory potrafią szybko i łatwo przenieść człowieka w jego myślach do innego świata, podobnego do krainy snów. Do świata wyobraźni, marzeń oraz wspomnień. Ten wiersz zdecydowanie poprawił mi nastrój.
5, pozdrawiam 😂
Piotrek P.1988↔Dzięki:)↔Wyobraźnia zapewne potrzebna:)↔Pozdrawiam😆
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania