zanim wstanie świt

kolejny dzień zawraca

z długiej kolejki do następnego

ustępując pierwszeństwa

nocy

sklepy leniwie przykurczają

szerokie drzwi

niczym zmarznięte ramiona

neony oświetlają zakamarki ulic

gdzie pocałunki

wyglądają przed stare okna

wypatrując podglądaczy

w blasku księżyca

miasto ma dziwną moc

wskrzesza stare cienie

które w świetle latarni

stają się jeszcze dłuższe

ciągną się po ziemi

niczym ogony jaszczurek

przed północą okrążą rynek

jeszcze wiele razy