zanim zapomnę do końca

kiedy cień odłączył się od ciała

zapomniałam ile masz wzrostu

jak trzymasz pióro

udając że piszesz

wplatając myśli pod wygięte litery

naga kartka szeleściła tak samo

odarta z wierszy

jak z dumnej sukienki

w starej szafie

zużyty płaszcz

zwisając podwijał stęsknione rękawy

tylko podłoga skrzypiała inaczej

odporna na urok

samotnych kroków