"Zanim zgaśniemy my"

Czas ucieka — jak piasek przez palce,

nie pyta, nie czeka, nie zna litości.

Każda chwila jest zdradą w walce

z nadzieją, co kruszeje w kości.

Miłość — mówią — to sens i ratunek,

lecz bywa jedynie światłem we mgle.

Obietnicą, pięknym wizerunkiem,

co gaśnie, nim zdążysz w nim trwać.

Życie prowadzi nas prostą drogą,

choć kręci i mnoży tysiące tras.

Na końcu cisza, ziemia pod nogą

i ślad, co znika — jak my i jak czas.

A jednak idziemy, choć znamy finał,

choć pył już czeka, chłodny i zły.

Może sens nie w tym, by trwać bez końca,

lecz by płonąć — zanim zgaśniemy my.

-H.H