Zapomniana
Wśród drzew, co szumią cicho,
siedzi ona — zapomniana.
Niekochana, pominięta,
z głową pełną ciężkich spraw.
Nikogo nie ma.
Nikt nie ma jej.
Patrzy w dal.
Brak myśli, brak słów —
na to, co było, co jest, co nadejdzie.
To bez znaczenia.
Ona jest,
a jakby jej nie było.
Komentarze (2)
Za bardzo ckliwe, a przez to sztucznością wieje... Nie oceniam
„Sztucznością wieje” to mocne określenie — ciekawe byłoby wiedzieć, co dokładnie masz na myśli. Bo bez konkretu brzmi to trochę jak hejt, nie recenzja. Ale dzięki za głos — każde zdanie coś wnosi.
Napisz komentarz
Zaloguj się, aby mieć możliwość komentowania