Zaślepienie

Zaślepiony mózg, zaślepione serce,

Uczucie chwilowe jak goździki więdnie.

Z czasem opada, gdy przesyt czułości,

Lecz szybciej umiera w braku miłości.

Marzenia gasną bez światła nadziei,

A czas okrutny w pył serce przemienił.

Lecz dusza wiernie, choć w ciszy schowana,

Czuwać wciąż będzie przy duszy do rana.

Osadzony kurz wspomnienia przykrywa,

Postawiony mur pamięć wciąż ukrywa.

Serce rozdarte traci moc do bicia,

Bo nie jest nam dane już nic do przeżycia.

Miłość w nas żyje, lecz dawno zwiędnięta,

A w duszach tli się maleńka iskierka,

Co zbliżyła kiedyś serca do siebie,

Lecz to już nie miłość – to tylko marzenie.