zaspanie.

Tracę rytm moich snów

twoich słów nie pamiętam już wcale

tych wtartych w szorstkie lniane powłoczki

Czy to jeszcze może być sen,

czy tylko spanie zimowe w środku czerwca.

Tak trudno jest żyć codziennością zawsze niezapowiedzianą

Każdy dzień znowu jest zaskoczeniem

czy przyjdzie lekką, słodko-słoną bryzą

czy kompletnym podtopieniem.

Upodleniem.

Stawiasz mnie w takim marnym świetle reflektorów

kolejny raz

nie mogę cię pojąć.