Zastygłe pąki

Na szklanych powiekach rosną kwiaty,

łączą się z powietrzem gotowe na przyjęcie

światła, a ty Maryjko patrzysz w dal

przytulona do ciszy kamieniejesz bardziej

wtapiając się w cały ten teatr, w którym aktorzy

biją w dzwony nie potrafią poruszyć zastygłych ust

chłód z każdej strony a ja zbieram rozsypane

myśli, przyozdabiają figurkę, wokół której

rozchodzi się dźwięk dzwonów, ślepi wierzą

że odstrasza zło, że czarownice i takie tam

spójrz Maryjko; zmieniamy się w stare kobiety

śpiewają pieśni o czasach kiedy świat był inny

weselszy, porośnięty dzikimi wierzbami

tuliły się do siebie tyle wiosen na ile wiatr im

pozwolił