Szufladki przyszłości

Czuję się jakby zagubiona w przestrzeni,

w miejscu nadzwyczaj dziwnym i nieprawdopodobnym.

Kolory manifestują wszędzie

swoje niezwyczajne barwy, których ja

oczami najpowszechniejszego człowieka

nie jestem w stanie wyłapać.

Czarny, biały - przestarzałe.

Tęcza - nazbyt już konserwatywna.

Każdy najdrobniejszy odcień,

natężenie, transparentność, gradient

domaga się własnej nazwy,

jakby już doprawdy dziwne,

dla większości populacji kolory

zwyczajnie nierozpoznawalne przestały wystarczać.