Zatańcz ze mną

Zatańcz ze mną, kiedy wieczór

poprzyciemnia nasze okna,

zanim cisza przyjdzie do nas

niczym duch.

Pamiętajmy o uśmiechu,

który miłość nam przyniosła,

przez zwątpienia, przez tęsknoty,

poprzez ból.

Nie obiecuj mi wieczności —

ona nie zna naszych imion.

Daj mi tylko swoje dłonie

jeszcze raz.

Zatańcz ze mną tak jak wtedy,

gdy przez życie razem idąc,

tańczyliśmy zakochani

poprzez czas.

Zanim przyjdzie noc ostatnia

gasząc księżyc ponad nami,

jeszcze raz obejmij mnie

i ze mną tańcz.

Nim ta miłość nam ostatnią

cichą mszę odprawi

i zostanie po niej tylko

dzieci płacz.