Zaułek Felicji

Zaułek Felicji

W zaułku dzieją się przeróżne dziwy.

O świcie jest on bardzo urokliwy.

Śnieżnobiałe konwaliowe love,

Oczarowanie bzowo- lilowe.

Słodkim zapachem jestem przesycona.

Wiosennymi barwami rozpieszczona.

Rześki poranek pięknie Witam.

Z lubością oczy swe przymykam.

Muskam świeżą trawę stopą bosą.

Orzeźwienia płyną z ranną rosą.

W kącie ogrodu,

Od słońca wschodu,

Peonia rubinem płonie.

Oko moje w niej utonie.

Niezapominajka w błękitnym loku.

Przegląda się w gładkim lustrze potoku.

Obok zaś piękne żółte kaczeńce.

Stoją jak zakochani młodzieńce.