Zauroczenie

W szufladzie starego biurka

znalazłem pożółkłą kopertę,

muszelkę z kawałkiem piórka

garść wspomnień zapisanych wierszem

W nich ranek i morze wzburzone.

Stada mew gromadą zerwane,

skrzydłami muskały jej włosy,

w klamry śpiesznie spinane.

Fale zbierały piachu drobiny,

do stóp jej czule się kładąc.

a kiedy przekornie droczyła

się z nimi

w oczach iskrzyła się radość.

Pragnąłem wtedy, chciwie wpatrzony,

na to droczenie z falami,

by zanurzony w morzu wzburzonym,

do stóp jej się wtulić ustami.

Spotkaniem tym zauroczony

nie raz wracałem na tę plażę,

by potem, wciąż niespełniony,

witać ją... w morzu sennych marzeń,