zawieszenie

chmury zatrzasnęły drzwi

nad miastem

wrota przepuszczą deszcz

kiedy wypraszasz słońce humorem

bierzesz głęboki oddech

wznosząc się ponad

parę chwil w zawieszeniu

lżejsza o kilka potarganych refleksji

możesz powrócić

kiedy piersi przestają falować

a słowa mają znowu początek

i koniec

nie goniąc myśli

tych parę kropel potu

i tak nie zauważysz

przecież zawsze szukasz tylko

kropki w zdaniu