Zdarza się

Łączy nas wbrew przyzwyczajeniu

słaby dotyk – w nim myśl się zawiera

Grzechot wątpiącego serca

dziki błysk oka w zapatrzeniu

Słaby uśmiech, skrzywienie warg

mądrość, która na nas spływa

gdy już niemal widzisz, jak

nasza miłość dogorywa

nie próbuj się wyrwać i biec

wysłuchaj mnie jeszcze ten raz

widzę twój ból, ale wiedz,

że wciąż można pozbyć się ran

Tak myślę, gdy ręka twa wiąże

jak szalik mą biedną dłoń

I moja świadomość krąży

po sinym świecie bez słońc

Jak dziwna jest nasza mowa

choć tyle w niej mamy słów

to żadnym z nich nie wypowiem

co chciałbym, gdy jesteś tu.