Że może jeszcze

Ja patrzę, ja myślę,

Lecz nie wiem, gdzie jestem.

Ja marzę, ja łzawię,

Że kiedyś... że wreszcie...

Dlaczego ta pustka tak boli?

Dlaczego serce rozdziera?

Dlaczego muszę żyć bez miłości?

Dlaczego muszę już teraz?

Chcę, by znowu mi rozbłysła

I rozlała się jak powódź.

Chcę, by było tak jak kiedyś,

Bym do życia znów miał powód.

Urodziłem się, by kochać,

I nic więcej się nie liczy.

To jedyna jest przyczyna,

Najważniejsza z przyczyn.

Choć nade mną nocy chmury,

To pojawia się myśl słodka

Ja wciąż wierzę, roztęskniony,

Że ją kiedyś spotkam.

Że przytulę, pocałuję

I nim umknie chwila płocha,

Oprę czoło o twe czoło

I wyszepczę znów: „Że kocham"