zegar, który zapomniał godziny

zegar

wisiał

na ścianie

okrągły

jak naleśnik

co postanowił

zostać czasem

i nagle

zapomniał

godziny

najpierw

zgubił

czwartą

szukał jej

za firanką

pod dywanem

w doniczce

z paprotką

ale znalazł

tylko

półtora poniedziałku

i jedną

bardzo starą

drzemkę

potem

uciekła

dwunasta

na rowerze

bez kół

pojechała

w stronę zachodu

który akurat

szedł

na wschód

wszyscy

patrzyli

na zegar

a on

patrzył

na wszystkich

jakby pytał

– która jest

człowieku?

nikt

nie wiedział

czajnik

zagwizdał

o godzinie

zielonej

kran

kapał

co siedem

zapachów

a radio

nadało

prognozę

na wczoraj

z możliwością

jutra

kot

spał

dokładnie

przez trzy sny

i ćwierć

mruczenia

bardzo punktualnie

gołębie

wylatywały

o porze

okruszków

a wracały

na godzinę

parapetu

tylko ja

ciągle

próbowałem

ustalić

czy już

pora

na herbatę

czy jeszcze

na zdziwienie

wieczorem

zegar

przypomniał sobie

jedną jedyną

godzinę

nie była

pierwsza

ani ósma

ani żadna

z tych

które znają

zegarmistrze

to była

godzina

kiedy dziecko

po raz pierwszy

odkrywa

że cień

może być

dłuższy

od człowieka

i od tej pory

wskazówki

zatrzymują się

codziennie

na krótką chwilę

właśnie tam

żeby świat

zdążył

jeszcze raz

się zdziwić