Żegnaj lato

Żegnaj lato

Żegna nas lato kochane,

niebo chmurami usłane

raz po raz deszczem skropi,

a nad ranem zrosi łzami.

*

Z rabatek zabierze kwiatki

i przegoni śpiewne ptaki,

bociany, gęsi i jeżyki,

co do dalekiej Afryki

w ciężką podróż wyruszyły.

*

Lecz zostawi czarę wspomnień,

gdzieś pod malinowym krzewem,

albo w górach nad strumieniem,

byś mógł do niej sięgać częściej.

*

Upajać się przeżyciami

głęboko w sercu skrytymi,

by pod tym natchnieniem

pisać długie, czułe wiersze,

by dotrwać do wiosny

i utrzymać żar miłości.

*

Ach to lato gorące

uwiodło niejedno serce,

więc płaczą głośno i gorzko,

przez kochasia opuszczone.

*

Snują się za nim wspomnień nici

lecz promień słońca rozjaśni

i uchwyci myśli płoche,

w uczucia stabilne zwiąże.