Żelazne ogrodzenie

Siedziałam w tłumie osób każdy o czymś rozmawiał przysłuchując się im

zdałam sobie sprawę ze oni rozmawiają o kimś każdy o kimś rozmawia każdy mówi o każdym tylko nikt o sobie samym.

Byłam jak cień mój umysł przepełniła zgroza na temat dzisiejszego świata moje myśli zaczęły krązyc jak karuzela nie mogłam ich powstrzymać " czemu po co dlaczego "

Czemu oni tacy czemu nie są inni są wtedy zdałam sobie sprawę ze to nie musi we mnie uderzać że myśli nie muszą krązyc jak szalone tylko dlatego ze jestem w takim tłumie

Mój mózg skupił się na dwóch kolibrach szukających pokarmu na kroplach deszczu

Wtedy zdałam sobie sprawę ze świetnym odcięciem się od tłumów będzie natura tam znajde pociechę.

Było to niezapomniane uczucie tłum ucichł nic nie słyszałam

Przyroda stała się mim żelaznym ogrodzeniem od zgiełku hałasów