Zgubiłam, się

Zgubiłam, się kiedyś w mieście ludzi cieni

Co bali, się co kolwiek zmienić.

I tak zwiedzałam płaczące krwią ulice

I tak mijałam wymarłe kamienice.

Aż w końcu znalazłam

Klucz do miasta bram,

Lecz czy mogę wbrew im świat zmienić?

Chyba tak...

Bo w mieście cieni

Też kiedyś mieszkałam

I też jak oni zmian się bałam,

Dlatego wiem, że co nas nie zbije to tylko nas wzmocni

Więc lepiej przez chwilę być na kogoś złym

Niż na wieki niewidzialnym być.